De Duitsers verlaten Amiens en nemen opnieuw bezit van de Hindenburglinie. Aangezien de Britten te weinig reserve troepen bezitten zijn zij genoodzaakt hun offensief te staken. De Britten en de Fransen tellen 42.000 gesneuvelden, terwijl de Duitsers 100.000 man verloren hebben, waaronder 30.000 soldaten die gevangen genomen werden. Ludendorff is er nu van overtuigd dat Duitsland de oorlog niet meer kan winnen.

De Duitse terugtrekking ten oosten van Amiens wordt bedreigd door herhaalde Brits-Franse aanvallen. Australische en Nieuw-Zeelandse troepen banen zich een weg over de Somme en veroveren Péronne en Mont-St-Quentin. Wanneer de Canadezen Quéant veroveren, moeten de Duitsers een terugtrekking tot achter de Hindenburglinie overwegen, van waaruit zij hun Lente-offensief gestart hebben.

Het 1ste Amerikaans leger onder bvevel van generaal Pershing neemt positie rond de door de Duitsers bezette saillant van St-Mihiel (ten zuiden van Verdun). Samen met het Franse 2de koloniale korps zal het 1ste Amerikaans leger een aanval uitvoeren half september 1918.

Gabriele D'Annunzio (geboren te Pesacara op 12 maart 1863 - gestorven te Gardone Riviera op 1 maart 1938) dichter, journalist, dramaticus, schrijver, Italiaans volksvertegenwoordiger, vrijmetselaar, soldaat, opgewonden nationalist, heeft in 1915 hartstochtelijk propaganda gevoerd ten voordele van het in oorlog treden van Italië aan de kant van de Entente. Hij  is  als vrijwilliger bij de luchtmacht getreden waar hij als gevolg van een ongeval een oog verliest. Hij verzamelt  heldendaden : in februari 1918 een luchtraid op de Oostenrijks-Hongaarse zeemachtbasis van Bakar; later een nachtelijke raid aan boord van een torpedoboot MAS tegen de zeemachtbasis van Bakar. Van dit laatste onbeduidend wapenfeit heeft hij een roekeloze inval gemaakt tot zijn grootste glorie. Op 9 augustus 1918, heeft hij aan het hoofd van het 87a sq (smaldeel) een luchtraid op de Oostenrijks-Hongaarse hoofdstad Wenen uitgevoerd. Tijdens deze raid van meer dan 1000 km, droppen de piloten enkele duizende tweetalige pamfletten, door de italiaanse schrijver Ugo Ojetti geschreven, om de Oostenrijkers aan te zetten een wapenstilstand te vragen. G. D'Annunzio had eveneens voor deze opdracht een gedicht geschreven, maar aangezien het moeilijk te begrijpen was en onvertaalbaar in het Duits, gaf het leger geen imprimatur. Desondanks, heeft hij er enkele exemplaren over Wenen gestrooid.

Na het einde van de oorlog, was hij ervan overtuigd dat Italië een grote rol moest spelen in het na-oorlogse Europa. Daarom bezet de Italiaanse Irredentisto in september 1919 Rijeka (Fiume) aan het hoofd van een para-militaire groep. Hij werd er in december 1920 door het Italiaanse leger verdreven. Wegens zijn voorkeur voor autoritarisme, werd hij bevriend met de Fascistische leider B. Mussolini.

Het Britse 3de leger onder leiding van generaal Byng voert de tweede fase van het Amiens-offensief uit. In de dagen daarop nemen het Britse 1ste leger van generaal Sir Henry Horne en het Franse 10de en 3de leger ook deel aan de gevechten. Generaal Ludendorff, die niet over de nodige reservetroepen bezit om aan de de opeenvolgende Geallieerde aanvallen de kop te bieden, beveelt een terugtrekking ten oosten van Amiens en ten noorden van de Leie. In feite gaat het om een algemene terugtrekking.

De British Expeditionary Force onder bevel van Maarschalk Haig voert het Amiens-offensief aan. De aanval heeft tot doel een gedeelte van de spoorlijn Amiens - Parijs, door de Duitsers sinds maart 1918 bezet,  te bevrijden. Na een korte beschieting, valt het 4de Britse leger, onder bevel van generaal Sir Henry Rawlinson, een front van 24 km breed aan. Meer dan 400 tanks nemen het voortouw voor de elf infanterie divisies. In de begin fase worden de Britten op hun linker flank ondersteund door het 1ste Franse leger.

De Geallieerde troepen boeken succes want zij verdrijven het IIde en het XVIIIde Duitse leger en hun reserve troepen 16 km ver. Het Duitse leger krijgt rake klappen: fronteenheden vluchten voor de vijand en andere eenheden geven zich over zonder te strijden (+/- 15.000 man). Generaal Ludendorff roept 8 augustus 1918 tot de zwarte dag van de hele geschiedenis van het Duitse leger.

De volgende dag maken de Bondgenoten nog meer krijgsgevangenen. Op 10 augustus 1918, rukt het 3de Franse leger op naar de regio ten zuiden van het door de Duitsers bezette gebied. Montdidier wordt ingenomen en de spoorlijn Amiens - Parijs wordt heropend. Op 12 augustus 1918 wordt het eerste stadium van het offensief afgeblazen want de Duitse verdediging wordt met de dag sterker.

De Duitsers tellen 40.000 doden en gewonden en 33.000 gevangenen, terwijl de Geallieerde verliezen op 46.000 doden en gewonden geraamd wordt.

Alvorens het offensief "der honderd dagen" te lanceren, brengt Maarschalk Foch een bezoek aan het hoofdkwartier van US generaal Pershing om de laatste punten van de aanval te regelen.