Tijdens de militaire campagne van de Dardanellen was het gebrek aan drinkbaar water een groot probleem. Er waren wel reserves, maar niet voldoende voor het groot aantal soldaten en paarden wiens dorst gelest moest worden. De dorst was heel moeilijk te verdragen tijdens de warme zomermaanden. Daarom was het levensnoodzakelijk waterbronnen te vinden.

De gewonden die in Alenxandrië (Egypte) aankwamen werden onmiddellijk naar het dichtsbijzijnd militair hospitaal voor verzorging vervoerd. Bewijs dat de medische dienst op de Dardanellen mank liep was dat sommige licht gewonden in Engeland werden verzorgd, terwijl anderen die nog herstellend waren naar het front werden teruggezonden!

In 1915 verliep de oversteek van de Middellandse Zee naar Lemnos, Malta of Egypte niet zonder gevaar. Langs de Turkse kust volgen verpleegsters angstig een Duits vliegtuig dat hun hospitaalschip overvliegt. Verder op zee liggen Duitse duikboten op de loer.

Aan boord van  dehospitaalschepen worden de lichtgewonden op de bovendek geplaatst waar zij een luchtje kunnen scheppen beschermd tegen de felle zon door een zeildoek. De zwaargewonden worden benedendeks verzorgd.

Aangezien de gewonden niet snel van het strand naar de hospitaalschepen worden overgebracht, sterven er velen op zee aan hun verwondingen.

Gewonden die op het strand werden opgepikt worden aan boord van een hospitaalschip gehesen door middel van een kraan.

In de Dardanellen, was het dagelijkse leven van de Austalische en Nieuw-Zeelandse soldaten geen pretje. Tijdens de warme zomermaanden, van juni tot september, was het moeilijk om zich voor de zon te schuilen. Daarbij was het moeilijk om dekking te zoeken wanneer de vijand vanop korte afstand granaten afvuurde of wanneer snipers onverhoeds begonnen te schieten. Op het strand waren de gewonde soldaten nog niet buiten schietafstand.

De gewonden werden niet zo snel afgevoerd als op het Westelijk front. De organisatie van de veldhospitalen en van de medische dienst liet veel te wensen over. Tijdens de offensieven van april en augustus 1915 werd de medische dienst van ANZAC door de gewonden letterlijk overrompeld. Vele zwaar gewonde soldaten bleven uren op het strand wachten vooraleer zij op een hospitaalschip werden overgeplaatst.