Ierland : autonomie of onafhankelijkheid 1916 ?

Sinds eeuwen, proberen de Ieren zich van het Engelse juk vrij te maken. Sinds de Act of Union uit 1800, had Groot-Britannië Ierland opgeslorpt. Voor de oorlog van 14-18, werd de kwestie van de autonomie voor Ierland in het Engelse Parlement veelvuldig besproken. De Home Rule Bill of Home Rule Act werd tot drie keer toe voor het Parlement in Londen voorgelegd. De Home Rule was een wetsvoorstel dat aan Ierland interne autonomie verleende maar onder voogdij van de Engelse koning. In 1886, werd het voorstel voor de eerste keer aan het Lagerhuis (House of Commons) voorgelegd, doch snel verworpen. In 1893 werd een verbeterde versie van het wetsvoorstel ingediend en deze keer door het Lagerhuis goedgekeurd en in het Hogerhuis (House of Lords) verworpen. In 1912, kwam de Home Rule Act opnieuw ter sprake en werd nogmaals door het Lagerhuis goedgekeurd en door het Hogerhuis weggewuifd. Maar dankzij de recente  Parliament Act uit 1911, was de vetostem van het Hogerhuis slechts twee jaar geldig. In september 1914 werd uiteindelijk de Home Rule Act door koning Georges V ondertekend, maar wegens het krijgsgewoel kreeg het geen kracht van wet. Dit zette kwaad bloed bij de voorstanders van de onafhankelijkheid van Ierland, die van mening waren dat het stilletjes aan tijd werd om gewapender hand de Ierse onafhankelijkheid te veroveren. In het kamp van de voorstanders van de Ierse onafhankelijkheid, waren er meerdere stromingen : de Irish Volunteers, door onderwijzer Patrick Pearse geleid ; de Irish Republican Brotherhood (James Connolly) ; de Irish Citizen Army en de Cumann na mBan.