Door het oorlogsgeweld, kunnen de kinderen niet meer naar Zee gaan, om er op het strand te spelen en zandkastelen te bouwen. Geen kwaad, ouders gaan met hun kinderen buiten de stad om hen de kans te geven in t' zand te spelen en zich uit te leven. Hier spelen kinderen op het terrein van de Solbosch (waar thans de ULB zich bevindt). 

De Engelse vrouwenmode voor de mooie en zonnige zomerse dagen van 1915.

Mevrouw Lucy Thoumaian-Rossier (1890 - 1940), echtgenote van een Armeens Christelijk predikant, in de klederdracht van Armenië, daags na het begin van de Armeense genocide. Zij heeft een beweging op touw gezet tot bescherming van de vrede door middel van een internationaal leger.

Zij was van Zwitserse afkomst en was met professor Garabed Thoumaian getrouwd, die in de Turkse gevangenissen gefolterd werd. Samen zijn ze naar Groot Britannië gevlucht, waar zij in 1906 in Chigwell een wezenhuis (The Armenian House) hebben opgericht voor Armeense kinderen. Tot haar dood in Amerika in 1940, heeft zij voortdurend geijverd voor de internationale bescherming van de Armeense slachtoffers.

 

 

De voorzitster van het Internationaal Vrouwencongres te Den Haag was de Amerikaanse Jane Addams (1860 - 1935), overtuigd feministe, pacifiste en sociaal geëngageerd. In 1931, deelde zij de Nobelprijs voor de Vrede met Nicholas Murray Butler. Op de foto zien we ze in gezelschap van andere Amerikaanse feministen en pacifisten: Emily Green Balch en Alice Hamilton.

De Amerikaanse voorzitster van het Vrouwencongres te Den Haag was bijgestaan door Amerikaanse, Britse, Zweedse, Deense, Nederlandse en Hongaarse afgevaardigden.

Kinderen spelen oorlog: het toilet is het paleis van Keizer Willem. Tekening van Francisque Poulbot (Le Journal, 27/11/1915).

Tekening van Francisque Poulbot (uit Le Journal, 27/2/1916).