Om het Duits verbod de Nationale feestdag te vieren te omzeilen, dragen de Brusselaars groene kleren. Groen is trouwens de kleur van de hoop. De lier, groene plant, houdt zich stevig vast en laat niet los. De Brusselaars zijn standvastig; zij blijven trouw aan de Koning en aan het Vaderland. Zij koesteren de hoop dat de Bondgenoten uiteindelijk gaan winnen.

De Duitse politiemannen houden blijkbaar niet van de groene kleur : verschillende Brusselaars die een groen pak of een groen teken dragen worden brutaal gearresteerd.

Tweede Nationale feestdag onder Duitse bezetting. De Duitsers wisten wat zij op die dag konden verwachten van de Brusselaars en namen harde maatregelen : meer soldaten en gepantserde voertuigen op straat. Via aanplakbiljetten verwittigde de gouverneur-generaal dat het vieren van de Nationale feestdag verboden was; dus geen stoeten, geen bloemen leggen voor patriotische monumenten, geen sluiting van winkels en horeca-zaken, geen nationale vlag op de huizen en officiële gebouwen en geen patriotische liederen. Er stonden zware straffen op de overtredingen : tot 20.000 Mark boete en zes maanden gevangenisstraf.

Om aan het wakend oog van de "Polizei" te ontkomen, knutselden sommige Brusselaars vaderlandslievende dasspelden. Hier zien we er een mooi exemplaar van : de Belgische leeuw, omringd door de datum van de Nationale feestdag (21.7 (juli).1916), de cijfers in de drie nationale kleuren geschilderd.

In 1915, was de oorlog nog steeds in de beginfase...

De grote Belgische dichter Emile Verhaeren over Albert Ier: "wij zijn allemaal in uw eenzaamheid".

Begin November 1914, eindigt de slag aan de Ijzer. De Bzelgische patriotten nemen deze gebeurtenis te baat om het Belgisch leger in de bloemetjes te zetten en om de Duitsers belachelijk te maken. De volgende spotprent spreekt voor zich.

 

Verpleegsters worden in het begin van de Duitse inval aangeworven om in ambulances (tijdelijke hospitalen) de gewonden te ontvangen (hier in St-Jans-Molenbeek).