De 15 leiders van de Paasopstand werden gearresteerd, door een militaire rechtbank veroordeeld en terechtgesteld. Om en bij de 5000 mannen en vrouwen werden in Dublin, in Engeland en in Wales gearresteerd. Dankzij de tussenkomst van de Amerikaanse president, Woodrow Wilson, werden de gevangen genomen Ierse Republikeinen in verschillende fazen vrijgelaten. De laatste gevangenen werden in de loop van 1917 vrijgelaten.

Buiten Dublin, werd er slechts in Ashbourne, op 10 km ten Noorden van Dublin, gevochten. De rebellen hebben dus geen aanhang gevonden bij de Ierse bevolking en na één week harde strijd, werd de opstand de kop ingedrukt. Wat een paradox lijkt, is dat de aanhang van de Ierse bevolking pas na de ongenadige Britse repressie gekomen is.

Het dodental was hoog : volgens sommige bronnen telde het Britse leger 116 doden, 368 gewonden en 9 vermisten en de opstandelingen 64 doden. Het grootste aantal slachtoffers viel onder de ongewapende burgers : 318 doden en 2217 gewonden.

OP 24 april 1916, stonden 400 Britse soldaten tegenover 1000 opstandelingen; op 28 april, bezetten reeds 20.000 Britse soldaten de stad en houden een klopjacht op de Ierse opstandelingen. Op 29 april 1916, worden de rebellen van overal bestookt en worden gedwongen zich onvoorwaardelijk de wapens neer te leggen.

 

Ondanks het klein aantal wapens en de vraag van Casement om de opstand af te zeggen, riepen de Ierse republikeinen de onafhankelijklheid van Ierland uit en kwamen in opstand. Op Paasmaandag, 24 april 1916, om 11u00 verzamelden de 700 leden van de Irish Volunteers Force en de 120 leden van de Irish Citizen Army op verschillende plaatsen en bezetten belangrijke gebouwen: het grote Postgebouw, een fabriek, een bakkerij, het justitiepaleis, enz. Zo konden zij de invalswegen tot Dublin in de gaten houden. Maar zij hadden één zaak vergeten, de Britten waren meester van de telefooncentrale en konden versterkingen oproepen.

De gewezen diplomaat van Ierse afkomst Sir Roger Casement (° 01.09.1864 - + 03.08.1916) geloofde aan het begin van de oorlog dat het de gepaste moment was voor de Ierse onafhankelijkheid. Hij heeft met de Verenigde Staten en met Duitsland onderhandeld. Tijdens zijn verblijf in Berlijn heeft hij tevergeefs geprobeerd een Ierse brigade bestaande uit Ierse krijgsgevangenen op de been te brengen en Duitse troepen naar Ierland te sturen. Hij is er toch in geslaagd de Duitsers over te halen wapens naar Ierland te smokkelen. Nauwelijks had hij voet aan wal gezet of Casement werd gearresteerd en de Duitse wapens onderschept. Hij werd ter dood veroordeeld wegens hoogverraad, sabotage en spionage en in de gevangenis van Pentonville te Islington op 3 augustus 1916 opgehangen.

Sinds eeuwen, proberen de Ieren zich van het Engelse juk vrij te maken. Sinds de Act of Union uit 1800, had Groot-Britannië Ierland opgeslorpt. Voor de oorlog van 14-18, werd de kwestie van de autonomie voor Ierland in het Engelse Parlement veelvuldig besproken. De Home Rule Bill of Home Rule Act werd tot drie keer toe voor het Parlement in Londen voorgelegd. De Home Rule was een wetsvoorstel dat aan Ierland interne autonomie verleende maar onder voogdij van de Engelse koning. In 1886, werd het voorstel voor de eerste keer aan het Lagerhuis (House of Commons) voorgelegd, doch snel verworpen. In 1893 werd een verbeterde versie van het wetsvoorstel ingediend en deze keer door het Lagerhuis goedgekeurd en in het Hogerhuis (House of Lords) verworpen. In 1912, kwam de Home Rule Act opnieuw ter sprake en werd nogmaals door het Lagerhuis goedgekeurd en door het Hogerhuis weggewuifd. Maar dankzij de recente  Parliament Act uit 1911, was de vetostem van het Hogerhuis slechts twee jaar geldig. In september 1914 werd uiteindelijk de Home Rule Act door koning Georges V ondertekend, maar wegens het krijgsgewoel kreeg het geen kracht van wet. Dit zette kwaad bloed bij de voorstanders van de onafhankelijkheid van Ierland, die van mening waren dat het stilletjes aan tijd werd om gewapender hand de Ierse onafhankelijkheid te veroveren. In het kamp van de voorstanders van de Ierse onafhankelijkheid, waren er meerdere stromingen : de Irish Volunteers, door onderwijzer Patrick Pearse geleid ; de Irish Republican Brotherhood (James Connolly) ; de Irish Citizen Army en de Cumann na mBan.

De Britse kolonies brengen hun steentje bij de oorlogsproductie van Groot-Britannië. In Brits Indië, produceren studenten granaten tijdens hun les mechanica.

De industrie ten dienste van de oorlog heeft de hulp van alle werkkrachten nodig. Kinderen met een "lichte" handicap uit Chailey (Frankrijk) werken mee aan de productie van verpleegsterkarretjes, in hospitalen gebruikt.