Dikke Berta beschiet Parijs 23 maart 1918

Het Parijs-Geschut (in het Duits: Paris-Geschütz) was een Duits lange-afstandskanon (waarvan de loop uit drie delen bestond en een kaliber van 380 mm had) waarmee van 23 maart tot 9 augustus 1918 Parijs beschoten werd. Krupp heeft er zeven stuks van gebouwd. Het kanon schoot 120 km ver en de granaat bereikte een hoogte van 40.000 m op het hoogste punt van het balistisch traject.

Het kanon bevond zich op een betonnen platform dat eind 1917 aan de voet van een beboste heuvel "mont de Joie" (Aisne departement) gebouwd werd. Door de heuvelachtige streek en de vele bossen, kon het kanon moeilijk opgemerkt worden.

De eerste schietcampagne begon op 23 maart 1918 en eindigde plotseling op 3 mei 1918. De eerste dag, werd Parijs beschoten van 7u40 tot 14u00 en wegens de bewolkte hemel konden de Franse verkenningsvliegtuigen het kanon niet opsporen. Om het gebulder van het reuze kanon te "camoufleren", schoten andere kanonnen de hele dag door. Vliegtuigen vlogen over de heuvels om elke indringer neer te halen. De Franse  "Sections de repérage par le son (SRS)" konden de juiste plek van het kanon niet nauwkeurig acherhalen, maar s'anderendaags hebben de Fransen hun zware artillerie ingezet om de Duitse stellingen te bestoken. Vele Duitse soldaten zijn gesneuveld, maar het reuze kanon werd nooit geraakt. De Duitsers waren heel snel op de hoogte van het resultaat van de beschieting, dankzij een spion die in Parijs vertoefde en iedere dag telefonisch verslag uitbracht.

De eerste dag werden 15 burgers gedood en 29 gewond.

De beschieting stopte op 3 mei, wanneer een granaat vroegtijdig ontplofte en de loop van het kanon totaal verwoestte. Het tweede kanon werd pas op 27 mei operationeel, op tijd voor de tweede slag aan de Marne. De beschieting duurde tot 11 juni 1918 en daarna stopte ze tot 6 juli, misschien om een pariser Kanone van Crépy naar Bruyères-sur-Fère, in een bos bij Val-Chrétien te verplaatsen.

De laatste schietcampagne begon op 16 juli, maar werd heel snel afgefloten wegens het geallieerd offensief.

Een kanon die in Beaumont-en-Beine stond opgesteld, schoot tot 9 augustus 1918.

Het terreur effect werd niet bereikt, want de Parijzenaars werden de trage beschietingen gewoon. Maar tegelijkertijd werd Parijs ook s'nachts door Gotha-bommenwerpers bestookt.

In vier maanden tijd vielen er in totaal 367 granaten op de stad tijdens 44 bombardementen. Daarbij kwamen 250 Parijzenaars om het leven en vielen er 620 gewonden.