Bevrijde krijgsgevangenen slenteren door de straten van Brussel, wachtend op hun terugkeer naar huis. Onder hen bevinden zich Britten, Fransen, Italianen, Russen die als slaven voor de Duitsers gewerkt hebben. Brusselaars ontfermen zich over hun lot en wie hun taal kent neemt hen naar huis. Ondanks de ontbering, krijgen zij iets te eten, warmte, gezelligheid, een bad en een bed! Zaken die zij sinds enkele jaren niet meer gekend hebben.  Zij maken ook kennis met Belgische specialiteiten en met de typisch Brusselse "Zwanze".


Na, op 12/13 februari 1918, een verdrag met betrekking tot het uitwisselen van krijgsgevangenen getekend te hebben, gaat Bolsjewistisch Rusland over tot de uitwisseling van krijgsgevangenen. Zweden heeft een veerboot ter beschikking gesteld voor het vervoer van krijgsgevangenen tot Sassnitz. Daar worden ze gevoed en verzorgd vooraleer zij hun reis per spoor verder zetten naar hun thuisland. Op de foto zien we de aankomst van Oostenrijks-Hongaarse krijgsgevangenen die onmiddellijk onder handen worden genomen door religieuze verpleegsters.

Duitse officieren van de Zeemacht en van het Landleger worden tegen Geallieerde krijgsgevangenen omgeruild. De uitwisseling gebeurt meestal in een neutraal land, zoals hier in Nederland. Vooraleer zij terugkeren naar de Heimat, worden zij door een propagandateam in een balzal, ergens in Rotterdam, vereeuwigd.

Duitse burgers die in Duits Oost-Afrika werden gevangen genomen, werden door Frankrijk vervoerd en in Konstanz aan de Duitse overheid overhandigd.  Zij werden geruild voor (zieke of gewonde) geallieerde krijgsgevangenen.

Franse krijgsgevangenen wachten op hun verhoor (november 1916). Foto van hulpgeneesheer Harlandt.

Voetbalploeg bestaande uit Belgische krijgsgevangenen van het kamp Sennelager (Duitsland)

Kapperssalon in het gevangenenkamp van Güstrow. Haarknippen maakt deel uit van de hoofdregels voor een deftige hygiëne. Zo kunnen de hoofdluizen bestreden worden. Daarbij speelt de kapper eveneens een sociale rol.