Harde realiteit van de bezetting.

Om hygiënische redenen en om het reeds gerantsoeneerde voedsel te beschermen, heeft het stadsbestuur van Brussel beslist de oorlog te verklaren aan de huisvlieg, drager van besmettelijke en dodelijke ziekten (zoals o.a. cholera, tuberculose, typhus). Tijdens de warme maanden, van juni tot september, wordt een uitroeiingscampagne op touw gezet. Er wordt aan de slagers, broodbakkers, vishandelaars, banketbakkers gevraagd om hun waar niet meer in open lucht uit te stallen. Het voedsel dient achter glas en tralies ten toon gesteld te worden. De straatventers moeten hun vruchten, groenten, brood en suikergoed met tralies bedekken. De Brusselaars die kippen en konijnen kweken dienen hun dieren te beschermen, want hun dieren trekken meestal vliegen aan. In hospitalen worden de hygiënische maatregelen strenger toegepast, vooral in de diensten waar patiënten behandeld worden voor besmettelijke ziekten. De particulieren worden aangemaand de basisregels van de hygiëne in acht te nemen.

Op 18 juni 1915, organiseren de Duitsers een kleine ceremonie aan de voet van het monument ter ere van de Pruissische soldaten op het slagveld gesneuveld. De Duitse burger gouverneur van Brabant, Karl Gerstein, vergezeld van twee eskadrons Huzaren uit Paderborn en één eskadron Ulanen uit Saarbruck leggen ruikers bloemen aan de voet van het monument. Getuigenis van, zijn neef Hans Gerstein.

De herdenking van de slag bij Waterloo in 1915 heeft niet plaatsgevonden zoals ze voorzien was. De Groote Oorlog en de Duitse bezetting hebben de viering een andere kleur gegeven. De Duitsers hebben ruikers bloemen gelegd aan de voet van het monument ter ere van de Pruissers. De Geallieerden hebben de slag bij Waterloo herdacht, maar zonder veel luister. Persartikelen vertellen de verschillende episodes van de beroemde veldslag. De illustratie uit een Nederlands tijdschrift gehaald, toont de aanval van de Franse ruiterij onder het commando van maarschalk Ney.